Start from the End…

  • มีความสุขกับชีวิตที่คาดเดาอนาคตไม่ได้นะลูก
  • ขอให้สนุกกับการแก้ปัญหา
  • ทำอะไรพลาดไป ไม่ต้องเสียใจเนอะ แก้ไขแล้วไปต่อ ไปใช้ชีวิตให้ดีขึ้นๆ
  • ส่วนตัวเป็น introvert ที่ไม่ค่อยชอบการไปสังสรรค์อะไร
  • ที่ชอบ คือ เดินทางไปเที่ยวด้วยกัน หยิบกล้องเดินหามุมถ่ายรูปสวยๆด้วยกัน
  • ถ้าถึงช่วงสุดท้ายของชีวิตแล้ว เรื่องแบบนั้นคงทำไม่ได้แล้วซินะ
  • คงอยากหยิบรูปเก่าๆมาเปิดดู แล้วชวนคุยเรื่องเดิมๆกับเพื่อนๆที่ได้มีโอกาสใช้ชีวิตด้วยกันมากกว่า
  • บางคน เราก็ไม่ได้คิดนะว่า พอเวลาผ่านไปแล้วเราจะไม่ได้เจอกันอีกเลย
  • และถ้าย้อนเวลากลับไปช่วงที่เจอกัน หลายๆคนเราก็อยากพูดคุยทำความรู้จักกันให้มากขึ้นนะ
  • และถ้าต้องลาจากกันจริงๆ ก็อยากบอกทุกคนที่คิดถึงว่า ยินดีจริงๆที่ได้รู้จักทุกคนเลย
  • เรามีความสุขมากกับช่วงชีวิตที่ได้ใช้ด้วยกัน เจอกันอีกทีชาติหน้าเนอะ (แต่ไม่รู้เมื่อไหร่)
  • ตอนเด็กกว่านี้ เคยคิดว่าอยากเขียนบันทึกไว้เล่าความคิดให้คนอื่น
  • พอโตมา คิดอีกทีใครจะอยากมาอ่านกัน
  • และกระบวนการเขียนเล่าเรื่องที่มีก็คิดว่ายังไม่ดีพอจะสื่อสารผ่านงานเขียน
  • จะวาดรูปก็ทักษะหยุดนิ่งคงที่มาหลายสิบปี
  • คิดว่า ถ้าอยากจะทำอะไรให้ใครถ้ายังมีแรงทำได้ ก็น่าจะหยิบกล้องมาถ่าย candid เก็บรูปน่ารักน่าชังไว้ดูกันตอนแก่ดีกว่า
  • เคยคิดอยากจะอัดรูปเพื่อนที่รักทุกคนส่งให้ในงานศพตัวเอง (ซึ่งคงทำไม่ได้แน่ๆ)
  • แอบคิดอยากเปิด public รูปถ่ายใน harddisk ให้ทุกคนเอาไปใช้ได้ แต่หลายรูปมันก็น่าจะส่งผลเพื่อนสาปแช่งมากกว่าชม
  • คิดจะตั้ง script ส่งรูปให้เพื่อนอัตโนมัติเมื่อเราหยุดหายใจ (ด้วยเทคโนโลยีตอนนี้ คิดว่าน่าจะทำได้เองในซักสองปีล่ะ)
  • แต่คิดว่าความยากที่สุดคือการเลือกรูปที่เราอยากส่งให้อาจจะใช้เวลาเป็นสิบปี
  • และคิดไปคิดไป ทำไมตูต้องรอตอนตูตายแล้วล่ะ ส่งมันตอนนี้เลยแหล่ะ ตอนที่ยังมีลมหายใจกันอยู่ดีกว่า!

--

--

A simple man in the quite imperfect world.

Love podcasts or audiobooks? Learn on the go with our new app.

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store